De ISC uitgenodigd bij de VN

  • Nieuws
  • Gepubliceerd op 16.11.2026
  • Nieuws ISC

In het kader van de gezamenlijke werkgroep van het Waterverdrag en het Protocol inzake Water-Gezondheid werd onze voorzitter, Eric Mannès, uitgenodigd om de ISC, het werk van de delegaties en het secretariaat, en de visie voor 2040 te komen presenteren.

Tijdens deze werkgroep lag de nadruk met name op de veerkracht van de water-, riolerings- en hygiënesystemen.

Een mooie kans om ons werk internationaal onder de aandacht te brengen! Ook een gelegenheid om hier nogmaals te wijzen op het VN-kader voor het waterbeleid:

Het VN-Waterverdrag (Helsinki, 1992)

Het Verdrag inzake de bescherming en het gebruik van grensoverschrijdende rivieren en internationale meren werd op 17 maart 1992 in Helsinki aangenomen onder auspiciën van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/UNECE),

Het vormt vandaag de dag het belangrijkste internationale rechtsinstrument voor samenwerking op het gebied van grensoverschrijdende wateren.

62 landen hebben het Verdrag inmiddels geratificeerd, waaronder Frankrijk (1998), België (2000) en Nederland (alleen ondertekend in 1992).

Het Verdrag van Gent, waarmee onze Commissie is opgericht, verwijst naar dit Verdrag en sluit volledig aan bij de doelstellingen ervan.

Het Verdrag heeft tot doel:

  • verontreiniging van grensoverschrijdende wateren te voorkomen, te beheersen en te verminderen;
  • te zorgen voor een redelijk, rechtvaardig en duurzaam gebruik van gedeelde watervoorraden;
  • aquatische ecosystemen en de diensten die deze leveren te beschermen;
  • conflicten over water te voorkomen en de samenwerking tussen oeverstaten te bevorderen;
  • de aanpassing aan de klimaatverandering en de veerkracht van grensoverschrijdende stroomgebieden te versterken;
  • de uitwisseling van informatie, gezamenlijk toezicht en vroegtijdige waarschuwing bij ongevallen of verontreiniging te bevorderen.

Het Verdrag is gebaseerd op een aantal fundamentele beginselen: het voorzorgsbeginsel, het beginsel datde vervuiler betaalt, het geïntegreerd beheer van watervoorraden en de verplichting tot samenwerking tussen staten die eenzelfde stroomgebied delen.

De Partijen komen regelmatig bijeen om van gedachten te wisselen over de vorderingen in hun respectieve landen en om samen te werken aan specifieke thema’s, zoals hier in Genève over het versterken van de veerkracht door samenwerking in de stroomgebieden. Deze bijeenkomst diende tevens ter voorbereiding van de VN-waterconferentie in december 2026.

Daarnaast stellen de Partijen rapporten op over hun situatie, die worden besproken met het VN-team dat verantwoordelijk is voor het Verdrag.

Het Protocol inzake water en gezondheid (Londen, 1999)

Het Protocol inzake water en gezondheid, dat in 1999 in Londen werd aangenomen door de partijen bij het Waterverdrag en gezamenlijk wordt gedragen door de VN-ECE (UNECE) en het Regionaal Bureau van de WHO voor Europa (WHO-Europa), is in 2005 in werking getreden. Het is het eerste juridisch bindende internationale verdrag dat duurzaam waterbeheer expliciet koppelt aan de bescherming van de menselijke gezondheid.

36 landen hebben het Protocol ondertekend en 27 hebben het geratificeerd, waaronder Frankrijk (2005), België (2004) en Nederland (2009).

Het Protocol heeft tot doel de gezondheid en het welzijn van de bevolking te beschermen door middel van:

  • universele toegang tot veilig drinkwater;
  • adequate sanitaire voorzieningen;
  • preventie, bestrijding en beheersing van watergerelateerde ziekten;
  • bescherming van de hulpbronnen die worden gebruikt voor de productie van drinkwater;
  • het opzetten van systemen voor gezondheidsmonitoring en -waarschuwing;
  • de verbetering van de hygiëne en de WASH-diensten (Water, Sanitation and Hygiene).

Net als bij het Verdrag komen de ondertekenende partijen ook regelmatig bijeen om ervaringen uit te wisselen en de geboekte vooruitgang te delen.

De teams van het Protocol wilden tijdens deze werkgroep de nadruk leggen op de veerkracht van de water-, sanitaire en hygiënesystemen.

Net als bij het Verdrag brengen de Partijen verslag uit over hun vorderingen